Przejdź do głównych treściPrzejdź do wyszukiwarkiPrzejdź do głównego menu Radio Rekord onair Radio Rekord onair
poniedziałek, 30 marca 2026 21:24
Reklama

Dziś Wielki Poniedziałek: czas wyciszenia i przygotowania do Paschy

Trwa Wielki Tydzień – najważniejszy czas w kalendarzu liturgicznym, który otwiera Wielki Poniedziałek. To dzień, w którym tradycja chrześcijańska zachęca do refleksji nad postawą gościnności i szczerości, czerpiąc z biblijnych wydarzeń w Betanii.
  • Źródło: ciechanow.cozadzien.pl
Dziś Wielki Poniedziałek: czas wyciszenia i przygotowania do Paschy

Źródło: ilustracyjne/ AI

Wielki Poniedziałek w Kościele katolickim jest dniem szczególnym, choć pozbawionym widowiskowych obrzędów. Liturgia tego dnia przypomina nam o wizycie Jezusa u Jego przyjaciół: Marty, Marii i Łazarza. To właśnie wtedy Maria dokonała gestu namaszczenia stóp Chrystusa drogocennym olejkiem nardowym, co stało się zapowiedzią Jego męki i pogrzebu. Dla wiernych to sygnał, że nadchodzi czas ostatecznego przygotowania duchowego do Triduum Paschalnego.

W tradycji ludowej i polskiej obyczajowości Wielki Poniedziałek był również dniem intensywnych przygotowań domowych. To moment na ostatnie porządki, które mają wymiar nie tylko estetyczny, ale i symboliczny – wymiatanie "starego", by zrobić miejsce na nowe życie płynące ze zmartwychwstania. W kościołach to także czas wzmożonej posługi w konfesjonałach, gdzie wierni szukają duchowego oczyszczenia przed nadchodzącymi świętami.

Warto w tym dniu znaleźć chwilę na zatrzymanie się w codziennym biegu, aby w ciszy i skupieniu wejść w głąb tajemnic Wielkiego Tygodnia.

 

Tekst Ewangelii  na dziś (J 12,1-11): Na sześć dni przed Paschą Jezus przybył do Betanii, gdzie mieszkał Łazarz, którego Jezus wskrzesił z martwych. Urządzono tam dla Niego ucztę. Marta posługiwała, a Łazarz był jednym z zasiadających z Nim przy stole.

Maria zaś wzięła funt szlachetnego i drogocennego olejku nardowego i namaściła Jezusowi nogi, a włosami swymi je otarła. A dom napełnił się wonią olejku. Na to rzekł Judasz Iskariota, jeden z uczniów Jego, ten, który miał Go wydać: «Czemu to nie sprzedano tego olejku za trzysta denarów i nie rozdano ich ubogim?» Powiedział zaś to nie dlatego, jakoby dbał o biednych, ale ponieważ był złodziejem, i mając trzos wykradał to, co składano. Na to Jezus powiedział: «Zostaw ją! Przechowała to, aby [Mnie namaścić] na dzień mojego pogrzebu. Bo ubogich zawsze macie u siebie, ale Mnie nie zawsze macie».

Wielki tłum Żydów dowiedział się, że tam jest; a przybyli nie tylko ze względu na Jezusa, ale także by ujrzeć Łazarza, którego wskrzesił z martwych. Arcykapłani zatem postanowili stracić również Łazarza, gdyż wielu z jego powodu odłączyło się od Żydów i uwierzyło w Jezusa.
 


Podziel się
Oceń

Napisz komentarz

Komentarze

Reklama
Reklama
Reklama